Wandelen in het Akamas in mei — wilde bloemen, zeeschildpadden en de Blue Lagoon

Mei in het Akamas: de versie die ze niet op de boottour-flyers zetten

We gingen in de tweede week van mei 2022 naar het Akamas, en vermeden bewust de boottochten en de georganiseerde jeepsafari’s. We wilden wandelen. Het Nationaal Park Akamas is een van de wildste delen van Cyprus, en er doorheen lopen in plaats van er overheen te rijden in een jeep onthult een andere versie van de plek.

Wat we vonden was buitengewoon: een landschap in volle lentebloei, bijna volledig zonder andere toeristen, met wilde orchideeën op de kliftopen en een stilte onderbroken alleen door de Eleonora-valken die nestelen op de zeestapels voor de kust. Als je wilt weten wat het Akamas werkelijk is — niet slechts hoe het eruitziet vanuit een boot — ga dan in mei en loop.

Naar het schiereiland in de lente

We hadden onze basis in Paphos en reden elke dag noordwaarts naar haven Latchi. De weg volgt de B7-kustroute, passerend door Coral Bay en de badplaatsstrook van Agios Georgios voor het omhoogklimmen op het Akamas-plateau. In de lente is deze rit het waard om voor te vertragen: de wegkant is gekleurd met rotsrozen (cistus), de egelbreem (Genista sphacelata, endemisch) en het heldere geel van Coronilla valentina.

Het Akamas-schiereiland beslaat ongeveer 230 vierkante kilometer, grotendeels alleen bereikbaar via voetpad of 4WD-track. De Cypriotische overheid probeert het formeel te registreren als nationaal park al decennia; in 2022 was enige bescherming van kracht maar de grenzen en toegestane activiteiten bleven betwist.

Het Aphrodite-pad: 7,5 km kusts drama

Het Aphrodite-pad begint bij de parkeerplaats van de Baden van Aphrodite, 4 km ten noorden van Latchi. De “baden” zelf zijn een klein zoetwater-meertje beschaduwd door een wilde vijgenboom — aangenaam eerder dan spectaculair, maar het omringende bos is mooi en stil vroeg in de ochtend. Het pad klimt snel van de parkeerplaats op de kustring.

Op zijn best is het Aphrodite-pad een van de mooiste kustwandelingen in het oostelijke Middellandse Zeegebied. Op 200 m boven de zee loopt het pad langs de rand van het plateau met uitzicht noordwaarts op de Turkse kust (zichtbaar op heldere ochtenden) en westwaarts over de open Middellandse Zee. De endemische flora is buitengewoon: Cyprus-orchidee (Ophrys kotschyi), Cyprus-tulp (Tulipa cypria), endemische salie (Salvia veneris) en de Akamas-zonneroosje (Cistus creticus) bedekken elke beschikbare oppervlakte in de lente.

We liepen de lus in circa 4 uur op een langzaam tempo met frequente stops. Het pad is goed gemarkeerd (geel-groene Cypriotische wandelborden), matig inspannend (enkele steile secties bij de afdaling terug naar de Baden) en volledig zonder schaduw op de blootgestelde secties. Water is essentieel; onderschat de lentezon op hoogte niet.

Lara Beach: schildpadden-logistiek in mei

We reden noordwaarts vanuit Latchi op het onverharde pad richting Lara Beach — een rit van 40 minuten op steeds ruwer oppervlak. Een standaard huurauto kan het in droge omstandigheden; in mei was het pad droog en stoffig. Een voertuig met hogere bodemvrijheid zou comfortabeler zijn.

Lara Beach is een van de twee belangrijkste nestelstranden voor groene schildpadden (Chelonia mydas) en karetschildpadden (Caretta caretta) op Cyprus. Het nestelseizoen loopt van mei tot augustus, met de eerste schildpadden die doorgaans aankomen in late april of begin mei. Toen we in de tweede week van mei bezochten, waren er in de voorgaande tien dagen drie nesten gelegd, gemarkeerd met beschermende draadkooien door het MEDASSET-schildpaddenbehoudssteam gestationeerd op het strand.

Het strand zelf is lang, met grof zand en omgeven door duinen — heel anders dan de ontwikkelde badplaatsstranden van Ayia Napa. Geen voorzieningen. Geen winkels. Eén behoudssteamhut. In mei was het volledig leeg van toeristen behalve wij en twee andere wandelaars die verschenen van het klifpad hierboven.

Staan op een leeg strand wetende dat karetschildpadden de vorige nacht nesten hadden gegraven in het zand twintig meter verderop was een van die rustig overweldigende ervaringen die reizen soms onverwacht oplevert. We zaten een uur, zeiden heel weinig en keken naar een Griffioen-gier die cirkelend op de thermiek boven de kliffen zweefde.

De Blue Lagoon in mei: de wandeling waard

De Blue Lagoon (Kioni) is bereikbaar vanaf het strand bij Fontana Amorosa, 2 km ten noorden van Lara Beach, of per boot vanuit Latchi. In mei vaart de bootdienst maar niet op piekfrequentie; we liepen langs de kusttrack vanuit Lara, wat circa 45 minuten duurde.

De lagune in mei, zonder de waterglijbaanboten en het bijbehorende lawaai, is simpelweg mooi. Het water heeft de kleur die op foto’s onmogelijk lijkt maar in werkelijkheid precies zo is: een ondiepe, heldere, turquoise baai omsloten door kalksteenrotsen, met een zandige bodem zichtbaar op 4–5 m diepte. We zwommen twee uur en zagen niemand anders totdat om 14:00 een enkele boot arriveerde met een kleine groep.

Ik heb de lagune ook in augustus bezocht op een groepsboottour, en dat is prima in augustus ook — feestelijk, gezellig, luidruchtig. Maar de maierse versie, bereikt door te lopen in plaats van te varen, is een andere ervaring op de manier die ertoe doet.

Als je de bootervaring in mei wilt:

Paphos/Akamas: Blue Lagoon Bus & Boat Tour with Water Slide — de combinatie bus en boot vanuit Paphos rijdt in mei met kleinere groepen dan in de zomer. De waterglijbaan is in bedrijf; de sfeer is ontspannen.

Voor degenen die een gids willen voor het binnenland van het schiereiland in elk seizoen:

From Paphos or Limassol: Akamas National Park Jeep Safari — de jeepsafari bestrijkt Avakas Gorge en Lara Beach evenals de lagune; goed voor gezinnen of degenen die de volledige afstanden liever niet lopen.

Wat we aten en waar

We picknictten de meeste dagen — kaas, brood, olijven en tomaten van de markt in Latchi — omdat de wandeldagen lang waren en de enige eetmogelijkheid in het Akamas zelf het café bij de parkeerplaats van de Baden van Aphrodite is (acceptabele koffie, eenvoudige broodjes).

Avonden in Latchi: het dorp is klein en de restaurants kijken uit op de zee. Latchi Restaurant bij de haven is betrouwbaar voor verse vis; we aten er twee keer. De mul (barbouni) en de zeebrasem (tsipoura) waren beide uitstekend.

Paphos food tour-optie:

Paphos: Full-Day Cyprus Food Tour — als je een gestructureerde kennismaking met de Cypriotische eetcultuur wilt, is deze food tour vanuit Paphos een goede activiteit voor een rustdag tussen wandeldagen.

Avakas Gorge: een halve dag toevoeging

Op onze laatste dag liepen we de Avakas Gorge in plaats van terug te gaan naar het plateau. De kloof snijdt door het kalksteen aan de oostelijke rand van het Akamas, 20 minuten ten noorden van de B7-weg. Het pad volgt de beekbedding (droog in mei) gedurende 3 km naar het smalste punt, waar de wanden sluiten tot 2–3 m breedte en 30 m omhoog rijzen. Bijeneters nestelden in de zandige oevers boven de kloofmonding.

De Avakas is niet zwaar — het terrein is rotsachtig maar vlak — maar scrambling over grote keien in het smalle gedeelte vereist zelfvertrouwen. Reken 3 uur retour. Geen schaduw nodig: de kloofwanden verschaffen die.

Wat mei-Akamas werkelijk van je vraagt

Een paar praktische aantekeningen voor iedereen die deze aanpak wil herhalen:

Lichamelijke conditie: Het Aphrodite-pad (7,5 km, 350 m hoogteverschil) is matig. De track naar Lara Beach en de lagune voegt 10 km toe als gewandeld vanaf de parkeerplaats van de Baden. We liepen 15–20 km op onze langere dagen. Sportschoenen zijn voldoende maar wandelschoenen zijn beter.

Zon: Het plateau is volledig blootgesteld. Factor 50, hoed, minstens 2 liter water per persoon per dag.

Timing: Vertrek om 08:00 om de rugwandeling te voltooien voor de middaghitte. Het pad is aangenaam van 07:00 tot 11:30; in mei stijgt de temperatuur snel vanaf 11:00.

Slangen: Het Akamas heeft de endemische Cyprus-zweepslang (Hierophis cypriensis) en de stompsnoetviper (Macrovipera lebetina). Beide vermijden contact met mensen; beide bijten als ze opgeschrikt worden. Let op waar je je handen neerlegt op rotsen. Draag lange broeken op de rotsachtige secties.

Wildlife: Naast de schildpadden zagen we: Eleonora-valken, Griffioen-gieren, Cyprus-fluiter (endemisch), Cyprus-tapuit (endemisch), gewone kameleon (Chamaeleo chamaeleon), Perzische eekhoorn en de sporen van de Cypriotische moeflon (Ovis orientalis ophion) op het plateaupad.

Waarom mei de beste maand is voor het Akamas

De wilde bloemen pieken in late april en half mei. Het nestelseizoen voor schildpadden begint. De zee is warm genoeg om te zwemmen (22°C in mei) maar de strandmenigten zijn nog niet gearriveerd. De wandelpaden zijn in hun beste conditie na de winterregens. De boten naar de Blue Lagoon varen maar zijn niet vol. De hotels en restaurants in Paphos en Latchi zitten op schoudertarieven.

Als je een reis plant die gericht is op natuur eerder dan op stranden, is mei in het Akamas dicht bij ideaal. De route 3 dagen essentieel bestrijkt Akamas op dag 2 en biedt goede opties voor zowel de wandel- als de boottouaanpak.

We kwamen terug van die week met modderige wandelschoenen, verbrande onderarmen en de specifieke voldoening een plek werkelijk te hebben begrepen in plaats van slechts bezocht.